HIPNOZA

Potęga podświadomości – siła pozytywnych myśli kluczem do zdrowia i szczęścia każdego człowieka

Podział umysłu ludzkiego był już znany od czasów Arystotelesa i Hipokratesa. Starożytni lekarze byli całkowicie przekonani o istnieniu podświadomości. Badania Zygmunta Freuda nad procesami podświadomymi pogłębiły wiedzę o ludzkiej psychice. Dowiedziono, że istnieje związek między ciałem a umysłem.
Stanowią jedność, ale istnieje komunikacja pomiędzy nimi zapewniająca utrzymanie homeostazy czyli wewnętrznej równowagi. Do tej komunikacji wykorzystywane są drogi nerwowe, hormonalne i biochemiczne.

W naturze człowieka trzeba dostrzec trzy sfery: psychiczną, fizyczną i duchową. Dusza i ciało (psyche i soma) tworzą nierozdzielną jedność (wzajemny związek psychosomatyczny). Każdy proces psychiczny jest równocześnie procesem cielesnym i odwrotnie. Np. każda myśl jest również elektro – chemiczną aktywnością mózgu, która powoduje odpowiednie skutki dla pozostałych układów i narządów. Niezależnie od światopoglądu w człowieku istnieje pierwiastek duchowy, a duszę rozumie się jako siłę ożywiającą ciało, wyrażającą się poprzez wyższe myśli, uczucia i emocje człowieka. Jeżeli w tych trzech obszarach (psychicznym, fizycznym i duchowym) istnieje dysharmonia, wówczas osoba posiada większe predyspozycje do zmiennych nastrojów, zachowań, lęków, kompleksów oraz uzależnień.

Ludzką psychikę można porównać do góry lodowej, gdzie świadomość to olbrzymia masa lodu, której jedna dziewiąta wystaje nad powierzchnię wody, a podświadomość to jej reszta pozostająca ukryta w głębinach. Można też porównać nieświadomą część psychiki do bezkresnego kosmosu. Kluczem do tej nie do końca poznanej mądrości ludzkiej psychiki i jej zasobów jest hipnoza. Profesjonalne i umiejętne jej wykorzystanie pozwala w sposób całkowicie bezpieczny dotrzeć do źródła mocy uzdrowicielskich istniejących w każdym człowieku. Hipnoterapia pozwala
na “oczyszczenie” podświadomości z różnych przeżyć traumatycznych, kompleksów i negatywnych sugestii, którym podlegamy od dzieciństwa.
Wiele już napisano książek o duszy i leczeniu jej schorzeń, wciąż jednak człowiek pozostaje istotą nie do końca poznaną. Najgłębsze jego tęsknoty nie znalazły zaspokojenia, a najtrudniejsze problemy osobiste rozwiązania. Dopiero otwarcie się na dalekowschodnią mądrość umożliwiło zapoznanie się z wyższymi stanami świadomości. W tle ludzkich działań i myśli stoi duch, który nie rozpływa się po prostu po przeżyciu dziewięćdziesięciu czy stu lat. To ciało jest jego świątynią, dlatego musimy je traktować jak naczynie i jako środek do celu: do symbiozy ducha i materii na czas życia tu na Ziemi.

Od tysięcy lat mędrcy Wschodu wiedzą o o wiele rozleglejszych obszarach duchowych człowieka. Każdy może być zdrowy i szczęśliwy, jeśli odkryje swoje własne, niepowtarzalne jądro sił i będzie umiał czerpać z niego siły żywotne. Wyższe siły ducha są ukryte w każdym człowieku i karmią nas mocnymi impulsami twórczymi poprzez naszą intuicję, wystarczy im tylko pozwolić kierować, nie zagłuszając emocjami czy też czystą logiką. Człowiek jest w stanie wyjść poza ograniczenia rozumu i dzięki mądrości podświadomej uzyskać dostęp do ukrytych zasobów, zdolności czy też predyspozycji. W tym przypadku niezbędna jest silna motywacja do zmian poprzez głęboką modlitwę, medytację, kontemplację, autohipnozę i hipnozę. Pozwala nie tylko można dotrzeć do swoich zasobów, ale opanować i ukierunkować splątany żywioł myśli.

Stajesz się tym, co myślisz

Człowiek sobie do końca nie uświadamia, że energia duchowa, jaką jest myśl, kształtuje i formuje jego samego. Jeśli ktoś będzie stale powtarzał, że jest chory, to otoczenie nie zobaczy go nigdy zdrowego. Jeżeli będzie ciągle myślał o problemach, to nigdy ich nie pokona. Siła myśli własnych wciąga w wyobrażoną sytuację. Człowiek staje się takim jak jego myśli, a rozmiary sukcesu zależą jedynie od intensywności pragnienia, jakie wiąże sobie z obranym celem. Jeśli pomyśli, że jego pragnieniem jest być zdrowym, szczęśliwym, cieszyć się życiem, żyć w harmonii i pokoju z samym sobą i otoczeniem, wówczas jego podświadomość wprowadzi te myśli w życie jako rozkaz.. Jeżeli w krajobrazie codziennych zjawisk coś się nie podoba, wystarczy zmienić sposób myślenia. Wyobrażenie myślowe i jego działanie nie ma nic wspólnego z pokusami różnych
osób, które chciałyby wpływać na innych ludzi, jest natomiast emanacją faktyczną siły ducha. Problemy mogą być łatwo rozwiązywane, jeśli człowiek odejmie im wagę poprzez ugruntowanie w sobie poczucia harmonii. Sukces zależy od intensywności pragnienia, jakie człowiek wiąże z obranym celem, a cudowny stan wewnętrznej wolności pozwala na otwarcie w nim dobra, zasobów, predyspozycji.

Każdy, kto żyje w harmonii ze swoją siłą duchową i podświadomymi sygnałami sterującymi, może uwrażliwić swój umysł na dobrą jakość energii myślowej i czerpać dobro ze swojego źródła mocy. Do takich zmian jest potrzebna silna motywacja i przygotowanie za pomocą technik fundamentalnych, którymi są hipnoza i psychobiostymulacja dające złoty klucz do bramy umysłu podświadomego. Medytacja, modlitwa, relaksacja, biostymulacja, autohipnoza pozwala nawiązać kontakt z umysłem podświadomym i rozwijać swoje zdolności. Po nawiązaniu kontaktu z umysłem podświadomym osoba może już samodzielnie.

Już teraz możesz zacząć formułować swoje myśli:
Jestem zdrowy, szczęśliwy, przepełnia mnie głęboki spokój. Dzięki nieskończonej sile podświadomości czuję się bezpieczny, daje mi ona szczęście, zdrowie i zadowolenie. Dziękuję Stwórcy za zdrowie i bogactwo przeżyć. Niewyczerpana siła żywotna, która istnieje we mnie, utrzymuje mnie i wzmacnia, daje mi zdrowie, szczęście i radość. Jestem jej za to wdzięczny, trwam w pełnej harmonii z moim duchowym centrum. Moje relacje z ludźmi są owocne, dają mi sukces, ponieważ siły żywotne płyną z niewyczerpanego centrum mojej istoty. Wszystkie decyzje, które podejmuję w swoim życiu są trafne dzięki harmonii mojej głębokiej istoty. Zawsze wsłuchuję się
w swój głos wewnętrzny, to on doradza mi to, co jest dla mnie dobre, dlatego spełniają się wszystkie moje pozytywne pragnienia.

Jeżeli chcesz się rozwijać i wyeliminować problemy, które cię nurtują skorzystaj z profesjonalnej pomocy w gabinecie im. prof. Marii Szulc

Wojciech Górecki
Psycholog – hipnoterapeuta
Psychoenergoterapeuta

www. psychobiostymulacja.pl

Natura choroby alkoholowej w aspekcie psychologicznym i metoda jej leczenia

Zainteresowanie szkodliwymi skutkami nadużywania alkoholu i poszukiwanie sposobów radzenia sobie z nimi ma bardzo długą historię, niewiele krótszą niż pisana historia cywilizacji. Nowoczesne podejście do tych problemów ma zaledwie pół wieku. Jednym z radykalnych zagrożeń człowieka są różne formy uzależnienia. Najczęściej występują uzależnienia chemiczne od alkoholu, niektórych narkotyków i innych substancji. Uzależnienie chemiczne jest chorobą chroniczną, która cechuje się wysokim wskaźnikiem śmiertelności. Etiologia tego typu uzależnień jest związana z czynnikami środowiskowymi (negatywne tradycje i obyczaje, niespójne prawo itp.) oraz czynnikami osobowościowymi których wpływ jest zwykle decydujący. Do takich czynników należy błędna hierarchia wartości, niski stopień autonomii, skłonności do wchodzenia w toksyczne więzi, niska odporność, flustracja , obojętność na życie, wartości duchowe, silne kompleksy, bloki emocjonalne. Ludzie podatni na uzależnienia kierują się tym co łatwiejsze, zamiast tym co wartościowe. W sposób kompulsywny odreagowują swoje problemy, uciekają od nich zamiast je rozwiązywać . W konsekwencji dążą do chwilowej poprawy za pomocą substancji, które zawężają i zniekształcają świadomość oraz stany emocjonalne, zamiast w pozytywny sposób modyfikować postawy i więzi. Badania z zakresu biochemii dowodzą że osiągnięcie przyjemnych doznań za pomocą chemicznych substancji i nie tylko prowadzi do uzależnienia ale tez do coraz szybszego pojawienia się bolesnych przeżyć, pojawiania się chorób i zaburzeń emocjonalnych.

Wiele modeli próbuje wyjaśnić zjawiska powiązane z głodem alkoholowym, chociaż żaden pojedyńczy model nie wyjaśnia wszystkich aspektów głodu alkoholowego, każdy ma elementy które mogą ewentualnie przyczynić się do powstania ogólnego, pełnego modelu.

Moje pierwsze doświadczenia z terapia przeciwalkoholową.

W latach 90- tych poznałem wybitnego hipnologa prof. Marię Szulc.

Na początku lat 70-tych prof. Maria Szulc, z wykształcenia biochemik zaczęła się interesować problematyka alkoholową i innymi zaburzeniami ludzkiej psychiki . Zaczęła stosować hipnozę oraz  studiowała tą dziedzinę dogłębnie . Współpracowała z hipnologami , którzy zajmowali się hipnozą jako dziedziną nauki. Prace swoje publikowała w kraju i za granicą.Maria Szulc  stosowała hipnozę przede wszystkim  w przypadku nerwic, uzależnień, i  nie tylko np. w znieczuleniach przy operacjach (www.psychobiostymulacja.pl).

Ponieważ  była biochemikiem zaczęła badać zjawisko hipnozy w aspekcie psychologicznym i fizjologiczno – biochemicznym.  Korzystając z pola elektromagnetycznego, które jest potrzebne żywym istotom dla odbioru informacji wypracowała własną metodę usuwania głodu alkoholowego,  czyli myśli odpowiedzialnych za ten stan, wad wymowy , nerwic i innych zaburzeń emocjonalnych, nazwała ją biostymulacją.  Polega ona na przekazywaniu do umysłu podświadomego krótkich informacji używając języka  pełnego symbolicznych obrazów dostępnych poza progiem świadomości : treść jest indywidualna, zależna od potrzeb danej osoby, słowa wypowiada się głosem o odpowiedniej tonacji i natężeniu. Słowa muszą przemawiać do wyobraźni, wywoływać obrazy, budzić  skojarzenia. Przekazywane do podświadomości informacje dają tym lepsze i trwalsze wyniki im bardziej poszerzają wyobraźnie, ponieważ umiejętnie steruje impulsami nerwowymi, wpływając na stan ducha i zdrowia człowieka.

Dalsze prace naukowe prowadziła równolegle z terapią dokonując zmian w tej metodzie, tak aby skuteczność była jak najwyższa.  Na bazie własnych doświadczeń i wniosków opracowała nową metodę i nazwała ją psychostymulacją.   Dzięki niej  przekazywane sugestie do podświadomości są długotrwałe,i pozytywne  zmiany następują  na poziomie komórkowym.

W zdrowym organizmie między umysłem i ciałem przebiega komunikacja. Przebiega ona w obie strony. Można ja przedstawić jako trójkąt: na jego szczycie znajduje się mózg czyli świadomość, wierzchołek po lewej stronie podstawy należy do podświadomości, a po prawej do ciała. Oprócz tej komunikacji potrzebne są sposoby porozumiewania się. Są to drogi biochemiczne; hormonalne albo nerwowe. Przebiegają one do głębszych obszarów mózgu – podświadomych, przez mikroskopijne włókna neuronów, dalej przez najlepiej ukształtowaną część mózgu czyli podwzgórze, w którym znajduje się układ obwodowy części mózgu. Ten układ jest bardzo ważny: wykonuje wiele wspaniałych zadań, np. przetwarzanie emocji.  Długotrwałe negatywne emocje mogą prowadzić do  uzależnień,  chorób psychosomatycznych, następnie organicznych.

Zaburzenia w przepływie komunikatów w niewłaściwie funkcjonujących wzorcach  sfery umysłu i ciała mogą być spowodowane zepchniętymi do podświadomości różnymi niekorzystnymi przeżyciami traumatycznymi z okresu dzieciństwa. Czasami osoba dorosła  nie zdaje sobie sprawy z niektórych przykrych przeżyć  z dzieciństwa, które mogą mieć znaczący wpływ w powstawaniu zaburzeń emocjonalnych typu : wszelkie uzależnienia,bezradność, lęki, nerwice itp.Według opinii   dr Aleksandra Daniłowa psychiatry i hipnoterapeuty klinicznego dotarcie do niekorzystnych przeżyć z dzieciństwa ( do 6-ciu lat) umożliwia  tylko hipnoterapia. Jest ona kluczem do podświadomości umożliwiającym dotarcie do faktów i przeżyć, które zostały zepchnięte w głęboką sferę nieświadomości. Psychoterapia nie daje takiej możliwości stąd też jest krótkoterminowa i długoterminowa trwająca nawet  kilka lat.

W hipnozie terapeutycznej  osoba zachowuje pełną kontrolę w trakcie sesji, ponieważ jest zachowany  w mózgu ośrodek czuwania, który odbiera sugestie  terapeuty. Jeżeli byłyby one  niezgodne z systemem wartości pacjenta , wówczas  osoba taka natychmiast wychodzi z tego stanu  i podświadomość odrzuca takie sugestie. Pojawia się opór psychologiczny. W  trakcie hipnoterapii następuje wprowadzenie  organizmu w stan koncentracji na sobie. Taki stan pozwala dotrzeć do mocy uzdrowicielskich, które istnieją w każdym z nas. Psychika i ciało stanowią  jedność . Procesy komunikacji zachodzą autonomicznie na poziomie nieświadomym.

                                                                                              Wojciech Górecki

                                                                                                   Psycholog

Pojęcie transdukcji odnosi się do transformacji czyli przeistoczenia energii lub informacji z jednej formy w inną. Np. wiatrak zamienia energię wiatru na energię mechaniczną obracających się skrzydeł. Tą mechaniczną energię skrzydeł można wprowadzić do generatora i przeistoczyć w energię elektryczną, którą można zamienić na energię świetlną żarówki.

Typowe kliniczne zastosowanie biologicznego sprzężenia zwrotnego polega na tym, że energia biologiczna napięcia mięśni jest przemieniana w widzialną informację dostarczoną przez urządzenie pomiarowe, która umożliwia podmiotowi regulowanie tonusu mięśniowego. Te przykłady i podstawowe pojęcia teorii informatycznych, komunikujących i cybernetycznych stały się podstawą poglądu, że całe życie biologiczne jest systemem transdukcji informacji. (Bernhein, 1886, s.137-138) Uważany za jednego z ojców hipnoterapii przedstawiający pogląd na hipnoterapię, uznając ją za proces „przekształcania otrzymanej idei w czyn!”

A zatem mechanizm działania sugestii można przedstawić w następujący sposób. U osób poddających się hipnozie terapeutycznej występuje zdolność przekształcania otrzymanej idei w czyn. W normalnych warunkach każda idea jest kwestionowana przez umysł. To wrażenie odbierane jest przez ośrodki korowe i rozprzestrzenia się do komórek przylegających zwojów pobudzających ich specyficzną aktywność. Po czym włączają się inne zdolności wyzwalane przez substancję szarą mózgu. To wrażenie zostaje dokładnie zarejestrowane i zanalizowane w wyniku złożonego procesu psychicznego. Kończy się przyjęciem lub odrzuceniem, jeśli będzie istniała jakaś przyczyna to umysł postawi jej veto.

Natomiast u osoby będącej w stanie hipnozy jest odwrotnie czyli myśli przekształcane są w działanie, czucie lub wyobrażenia dokonują się szybko i efektywnie tak, że nie ma czasu aby zadziałał zakaz intelektualny. Jeśli na przykład umysł będzie interweniował spotka się już z faktem dokonanym, zarejestruje i potwierdzi rzeczywistość. Jeśli osobie zahipnotyzowanej powie się „Twoja dłoń za chwilę ma być zamknięta” to mózg wcieli tę ideę w czyn, odruch natychmiast przenosi się do ośrodka korowego gdzie odebrano polecenie czy też rozkaz wprowadzony przez nerw słuchowy do ośrodka motorycznego, z którego wywodzą się nerwy powodujące zaciskanie dłoni, po czym dochodzi do skurczu mięśni. Jest to wzmożenie ideomotorycznej pobudliwości odruchowej, której efektem jest transformacja nieświadoma myśli w ruch. Zachodzi ona bez udziału woli. W raki sam sposób dochodzi w następstwie sugerowanej idei powstanie obrazów słuchowych i smakowych.

Zaburzenie psychosomatyczne są funkcją transdukcji informacji między psychiką a ciałem, w której udział bierze układ limbiczno – podwzgórzowo – przysadkowy. (Weiner, 1972, 1997)

Podsumowanie: nasza psychika posiada zdolność do stymulowania procesów leczenia na poziomie biochemicznym. W mózgu kodują się obrazy i myśli przekazywane za pomocą odpowiednich sugestii. Poprzez układ nerwowy pozytywne informacje przekazywane są do całego organizmu.

Wyobraźnia człowieka pozostającego w stanie transu pobudzona symbolem słownym, może ulec pozornemu oderwaniu od rzeczywistości, w następstwie czego jako obrazy objawy wtórne mogą zastąpić trwałe zmiany fizjologiczne i biochemiczne w organizmie. Zmiany te mogą przywrócić utraconą sprawność, bądź utrwalić ogólne dobre samopoczucie u leczonej osoby (jeżeli nie stwierdzono nabytych uprzednio trwałych zmian organicznych, a choroba jest na podłożu psychosomatycznym.) Następną ważną cechą hiperstezji werbalnej jest używanie głosu o odpowiedniej modulacji i natężeniu nie ulegającego żadnemu odkształceniu tonacji podczas stosowania tej terapii. Oddziaływanie hipogienne ma równocześnie korzystny wpływ na system nerwowy. Zdrowotne właściwości oddziaływania polegają na tym, że odpowiednio podane słowa potrafią wprowadzić w normalnie funkcjonującym układzie nerwowym stan hamowania ochronnego. Każdorazowo, gdy komórki wchodzą w stan hamowania następuje ich regeneracja. Nawet krótki stan hamowania pozwala organizmowi jakby w „biegu” postarać się o odnowienie składu fizykochemicznego i przywrócić wydolność komórkom nerwowym.

Hipnoza w krótkim czasie pozwala dotrzeć do najgłębszych warstw ludzkiej psychiki i dokonać pozytywnych zmian na poziomie fizycznym, psychicznym i duchowy.

Wojciech Górecki

Wojciech Górecki- psycholog, hipnoterapeuta.

Stres jest konieczny do dobrego funkcjonowania człowieka, z natury jest naszym sojusznikiem, a nie wrogiem. Przy chwilowym, zwiększonym obciążeniu organizmu, stres przechodzi w tzw. eustres, czyli w czynnik pozytywny dla życia osobnika, dodający mu sił i pozwalający na adaptację do trudnych warunków. Umiarkowany stres jest bowiem mechanizmem naturalnego wyzwalania w organizmie energii obronnej, niezbędnej do zachowania życia. Stąd też nie wszystkie sytuacje stresowe prowadzą do chorób czy zaburzeń funkcjonowania człowieka.
Stres jednak staje się jednak poważnym problemem, gdy jest zjawiskiem trwałym, a my nie umiemy podjąć odpowiednich działań mających nas ochronić przed następującym wówczas destruktywnym dla naszego organizmu i psychiki działaniem. Potrafimy “wybuchać” bez powodu w sytuacjach, które nie powinny powodować takich reakcji, doznajemy problemów w naszym życiu seksualnym (np. impotencja czy zjawisko, które potocznie nazywamy oziębłością), chorób układu krążenia.
Stres to reakcja obronna i stan mobilizacji organizmu do walki, lub ucieczki. Pod wpływem stresu, nasz przodek atakowany przez dzikie zwierze był zdolny do ucieczki na drzewo, a wiec natychmiast odreagowywał stres działaniem. My, ludzie żyjący w XXI wieku – odreagowujemy stres swoistą bezczynnością – jedzeniem, palenie papierosa, piciem alkoholu, oglądaniem TV, itd.

Nie wszyscy tak samo reagują na stres. Ta sama sytuacja stresowa wywoła u jednego człowieka wszystkie oznaki stresu, a druga osoba przeżyje ją delikatniej. Dzieje się tak, ponieważ to od osobowości zależy jak zareagujemy w danej sytuacji.
Każdy z nas inaczej odczuwa napięcie wynikające z realiów życia codziennego, inna siła bodźca wywołuje stres. Są osoby, które np. po “zaliczeniu dywanika” w gabinecie kierownika będą siedzieć rozpamiętywać każde słowo, które padło z jego ust, a inne osoby będą pracować ze zdwojoną energią. Jedni z nas lubią życie w pośpiechu i napięciu, innych meczy wszystko, co odbiega od rutyny i zakłóca zaplanowany porządek dnia.
Stres staje się groźny dla człowieka wtedy, kiedy jest nadmierny, zbyt częsty i związany z silnymi negatywnymi emocjami (czyli może dotyczyć wielu z nas). Wówczas niszczy naszą motywację i może stać się przyczyną wielu zaburzeń fizycznych i psychicznych.
Działanie stresu zaczyna sie od nagłego wydzielania adrenaliny oraz hormonu ACTH, w nastepstwie czego zostaje pobudzona zewn.korowa część nadnerczy, wydzielająca kortykoidy. Jednym z nich jest kortyzon, który powoduje skurczenie grasicy i porażenie immunologiczne wraz z innymi następstwami, jak np.wytwarzanie cukru. Wśród objawów długotrwale przeżywanego stresu wyróznia się: zmiany fizjologiczne ( skurcze i tiki twarzy, zaburzenia rytmu i przyśpieszenie akcji serca, nacisk do częstszego oddawania moczu, wzrost napięcia mięśni szkieletowych, nadmierne pocenie się , zaburzenie apetytu, biegunki, trudności z trawieniem, suchość w ustach, bezsenność, spadek wagi ciała, bóle i kłucia w klatce piersiowej), zmiany psychologiczne ( trudność w koncentracji uwagi, zapominanie i pomyłki, tendencja do skrajnego oceniania i przesadnych wypowiedzi, niepokój ruchowy), zmiany emocjonalne ( poirytowanie, depresja, podekscytowanie, draźliwość, nagłe wybuchy płaczu czy śmiechu), problemy zdrowotne ( utrata odporności organizmu na infekcje, spotęgowanie procesu odkladania się blaszek miażdżycowych, owrzodzenie żoładka, choroby serca i ukladu krążenia, bóle krzyża) Częste i długotrwałe przeżywanie stresu prowadzi do fizjologicznego wyczerpania ogólnej energii przystosowawczej jednostki i do zalamania, kończącego szię chorobą psychosomatyczną. Negatywnym skutkom stresu znacząco może przeciwdziałać zainteresowanie się własną tzw. Inteligencją emocjonalną , w tym rozwijanie zdolności empatii, podniesienie samoświadomości,skuteczniejsze panowanie nad przykrymi uczuciami , wspólpraca, nawiazywanie i podtrzymywanie poprawnych stosunków z innymi, zmiana nastawienia wobec zycia czy też stosowania róznych odmian treningów relaksacyjnych.
Ciekawostką może być problemem zwalczania stresu za pomocą kosmetyków.
Czy kosmetyki mogą zwalczyć stres ? I tak i nie. Na pewno nie poradzą sobie ze stresem, jaki ogarnia nas na skutek różnych niepowodzeń czy zbyt szybkiego tempa życia. Sprawią jednak, że skóra, która pod wpływem napięcia staje się matowa, zmęczona, która traci witalność, odzyska blask i ponownie stanie się odżywiona i jędrna. Komórki skóry, broniąc sie przed stresem, bardzo szybko zużywają wszystkie podstawowe pierwiastki dostarczane wraz z pożywieniem bądź przez zwykłe kremy pielęgnacyjne. Gdy wyczerpią się zapasy, zaczynają być widoczne niedobory substancji niezbednych skórze: mikroelementów, soli mineralnych, rozmaitych witamin i magnezu. Skórę należy wtedy solidnie wzmocnić i odżywić, dostarczając jej wszystkich brakujących składników. To jednak dopiero połowa drogi. Pod wpływem zmęczenia, pośpiechu, napięcia tkanka nerwowa uwalnia tzw. neuromediatory. Są one odpowiedzialne za wzrost wrażliwości skóry. Właśnie kiedy neuromediatory się uwalniają, sucha skóra wysusza się szybciej niż zazwyczaj, a w tłustej gruczoły łojowe działają bardziej aktywniei produkują coraz więcej łoju. Zadaniem kosmetyków określanych jako antystresowe jest doprowadzenie skóry do równowagi. Potrzeba na to średnio od dwóch do trzech tygodni, jednak kiedy używa się do pielęgnacji preparatów dobrych marek, efekty mogą być zuważalne niemal natychmiast. Cera wygładzi się, stanie się jaśniejsza, a wszystko dzięki składnikom, które takie preparaty zawierają – przede wszystkim magnezowi i innym pierwiastkom, solom mineralnym oraz wyciągom z alg i różnym substancjom łagodzącym, np. alantoinie. Preparaty antystresowe różnią się od siebie tak, jak różne są podstawowe typy skóry. Te, które są przygotowane do pielęgnacji skóry suchej, oprócz przeciwdziałania stresom mają również funkcję nawiliżającą; odbudowują też naturalną barierę lipidową naskórka. Z kolei preparaty przeznaczone do cery tłustej i mieszanej wyrównują pracę gruczołów łojowych. Działanie kosmetyków antystresowych jest szersze, nie ogranicza się tylko do skóry – dzięki znajdującym się w nich olejkom eterycznym, aromaterapeutyczym wyciągom z roślin czy ziołowym esencjom poprawia się także stan psychiczny osoby, która takie preparaty stosuje. Nawet wtedy, gry od stresu trudno się uwolnić, jest on obecny na co dzień i ogarnia nas permanentnie, kiedy wciąż powraca znużenie, a zniechęceni do życia jesteśmy przez większość dni w roku, preparaty antystresowe należy po pewnym czasie odstawić. Zaleca się, żeby po zużyciu jednego opakownaia zaprzestać ich stosowania i powrócić do zwykle stosowanego kremu. Może się bowiem zdarzyć, że skóra przyzwyczai się do zastosowanych w preparacie składników i po pewnym czasie w ogole przestanie na nie reagować.
Pierwszym sygnałem, że coś złego dzieje się z organizmem, bywają kłopoty z zasypianiem. Potem do nich dołączają inne niedomagania. Możemy płakać bez powodu, czujemy się zmęczeni niezależnie od tego, ile pracujemy i ile odpoczywamy, mamy kłopoty z koncentracja, skupieniem uwagi, zawodzi nas pamięć. Pojawiają się bóle głowy, drażliwość i czasem brak zainteresowania seksem. Tych objawów jest coraz więcej, stopniowo pojawiają się następne i może dlatego nie dostrzegamy ich przybywania. Dopiero kiedy osiągną wysoki pułap, zaczynamy czuć, że jest nam “źle we własnej skórze”. Nie zawsze jeszcze rozumiemy, że znaleźliśmy się w szponach stresu. Tracimy dawna radość życia, zapał do pracy, pewność siebie.

Bardziej podatne na stres są osoby niecierpliwe, wrogo nastawione do otoczenia, agresywne, żyjące w pośpiechu, silnie rywalizujące, dążące do celu za wszelka cenę.
Może doprowadzić do “rozregulowania” organizmu.
Walter Cannon fizjolog amerykański z Uniwersytetu Harvardzkiego, który w roku 1927 napisał książkę zatytułowaną “Mądrość ciała”. Tę mądrość ciała upatrywał właśnie w systemie mechanizmów regulacyjnych, które pozwalają organizmowi odpowiadać w sposób korzystny na bodźce środowiskowe. Cannon jest tym, który wprowadził pojęcie homeostazy do fizjologii po raz pierwszy. Homeostaza (z greckiego homoios- podobny oraz stasis -stan, co można przetłumaczyć jako stałą moc, czyli jako zdolność do pozostawania takim samym) jest określeniem różnych procesów regulacyjnych, opartych na zasadzie ujemnego sprzężenia zwrotnego, które umożliwiają organizmowi utrzymywanie na stałym poziomie pewnej liczby parametrów fizycznych i chemicznych.
Homeostaza zakłada, iż ustrój może prawidłowo funkcjonować tylko w granicach, w jakich zdolny jest do szybkiej adaptacji, tak aby zachować stan swojego wewnętrznego środowiska, w ramach ściśle określonych dla każdego organizmu. Z drugiej strony, odpowiedzi każdego ustroju na zmiany środowiska muszą być tego rodzaju, aby pozwalały mu właściwie funkcjonować w zmienionych warunkach. System ten posiada mechanizmy pozwalające na utrzymywanie swej odrębności, pomimo nieustannego nacisku sił zewnętrznych, a zarazem, zdolny jest do odczytu adaptacyjnego w stosunku do tych sił.

My możemy pomóc organizmowi w zachowaniu homeostazy, która można zwać równowaga w naszym ciele i naszej psychice.

Przy radzeniu sobie ze stresem najlepsza i najskuteczniejsza jest profilaktyka.

Najczęściej zalecane metody radzenia sobie z trudnymi sytuacjami:
- Utrzymywanie kontaktu z naturą-pachnący świeżością las i śpiew ptaków może dostarczyć energii, której nie mają w sobie betonowe osiedla

• Mieć czas własnie tylko dla siebie- zrobienie sobie przyjemności, wyłaczenie telefonu, usiąść wygodnie w fotelu posłuchać muzyki , która sprawia nam przyjemność lub pójśc na spacer
• Rozmowa z kimś kto naprawdę ma ochotę nas wysłuchac – nie udawac kogoś kto nie może się mylić ani okazywać słabości
• Uprawiać sport – ćwiczenia fizyczne są niewatpliwie lepszym sposobem na okiełznanie stresu niż obesyjne myślenie o tym co może się wydarzyć i zamartwianie się.
• Zdrowo się odżywiać – pamiętac, że istnieje związek między fizyczną i psychiczną stroną człowieka. Unikać używek ; papierosów , kawy, alkoholu . Przeciez tylko w ” zdrowym ciele – zdrowy duch”.
• Rozwijać w sobie poczucie humoru , nauczyć się lepiej gospodarować czasem .
• Stosować sobie realistyczne cele – ustalić co chcę osiagnąć i w jakim czasie.
• Nie troszczyć się o rzeczy na które nie ma się wpływu. Pozwólmy by zycie toczylo się samo, a my koncentrujmy się tylko na tym nad czym mamy władze .

W przypadku długotrwałego stresu mogą pojawić się zaburzenia psychosomatyczne. Aby zapobiec negatywnym skutkom zdrowotnym należ skorzystać z pomocy profesjonalisty np:
psychoterapii lub hipnoterapii.
Terapia w hipnozie pozwala na szybsze dotarcie do przyczyny objawów wypartych do umysłu podświadomego wyeliminowanie ich i przywrócenie równowagi psychofizycznej .
Natomiast psychoterapia jest o wiele dłuższym procesem .
Po zakończeniu hipnotarapii można pacjenta przygotować do stosowania autohipnozy, dzieki czemu będzie z powodzeniem stosował nabyte umiejetności radzenia sobie ze stresem w każdej sytuacji zyciowej.

Tabela 1 .ZDARZENIA STRESOWE W ŻYCIU CZŁOWIEKA

Źródło: S. Siek. Walka ze stresem, Akademia Teologii Katolickiej, Warszawa, 1989r.